آه... ای پرنده های مسافر
از قول ما به کوه بگویید
که: جویبارها همه خشک است
از قول ما به ابر بگویید
که: مرگ دشت های سبز رسیده است
*
ای عابران ساده و معصوم
دنیا چه نابکار و پلید است
اینجا نه دوستی است، نه یاری
و دست ها همه نیرنگ
و قلب ها همه تزویر
و خنده ها همه شمشیر
*
آه... ای پرنده های مسافر
به خوشه های نارس گندم
از لطفتان دریغ مدارید!

کاظم اشکوری



تاريخ : ۳ اسفند ۱۳۸٧ | ۱٠:٢۸ ‎ق.ظ | نویسنده : همایون | خاطرات شما ()