نجیب مثل نگاهش بلند مثل تمنا
گلی شکفته و در دل نشسته یکه و تنها
شبیه لحظه نابی که در کشاکش طوفان
صدف گوهر بفشاند به چشم ساحل دریا
شبیه خلوت یوشی که در غیاب صفورا
به ناگهان بنشاند فسانه در دل نیما
شبیه هر چه بگویم شبیه هر چه بخوانی
شبیه قصه ی مجنون شبیه حرمت لیلا
تمام وجه شباهت درست بود به جز آن
دوباره دیدن رویش همیشه وعده ی فردا
                                                           حمید آب اذر



تاريخ : ۱٠ بهمن ۱۳۸٧ | ۸:۳٠ ‎ق.ظ | نویسنده : همایون | خاطرات شما ()