عزیزم منزل جانان همین جاست
وطن گاه پری رویان همین جاست
تمام عاشقان بینوا را
در این دنیا سر و سامان همینجاست
              ***
دو چشم شوخ دلبر داری ای دوست
دو لب شیرین چو شکر داری ای دوست
گهم میرانی و گه می نوازی
نمیدانم چه بر سر داری ای دوست
              ***
هر آنکس عاشقه از دور پیداست
لبش خندان،دوچشمش، شوخ و شیداست
لب عاشق مثال بچه ی مار
بهر جا میگزه ، زخمش نه پیداست
             ***
دل شوریده ام افتاده در بند
بنالم زین دل شوریده تا چند
من و یعقوب عمری گریه کردیم
من از فرزند مردم، او ز فرزند
             ***
عجب بادی بروی گلشن آمد
که عمر رفته بازم بر تن آمد
دو چشم کور یعقوب گشته روشن
که بوی یوسف از پیراهن آمد



تاريخ : ۱٤ اسفند ۱۳۸٧ | ۸:٤۳ ‎ق.ظ | نویسنده : همایون | خاطرات شما ()