مغموم تر از برگی که از شاخه جدا می شود
و اسبی که در راهی ناشنا
                                  در باران
                                             ره می سپارد
اندوه آوارگی با من است
دلم گرچه از عشق روشن
                                 اینک بی روی تو
                                                   خورشید گرفته است
                                                   تیرگی کسوف با من است
بی تو زندگی تلخ تر از شرمی است مستمر
کدام اندوهت را بگریم:
                                  نبودن
                                          یا در بند بودنت را؟



تاريخ : ۱٥ فروردین ۱۳۸۸ | ۸:٢٩ ‎ق.ظ | نویسنده : همایون | خاطرات شما ()